Монгол Улсын боловсрол судлалын ухаанд “Боловсрол судлал” сэтгүүлийн оруулж буй хувь нэмэр
:
https://doi.org/10.65168/bs.226-2:
судалгааны чиглэл, зохиогч, өгүүлэл, арга зүй, үр дүн, шинжилгээХураангуй
Боловсролын хөгжлийн онол, арга зүйн “Боловсрол судлал” сэтгүүл 25 жил болж, Сурган хүмүүжүүлэх ухааны орон зайг боловсрол судлалын ухаанаар төлж, хөгжүүлж ирсэн хугацаа гурван арван жил гаран болсон байна. Энэхүү орон зайг тэлж хөгжүүлэхдээ боловсрол судлалын дэд салбаруудын чиглэлийн судлах зүйл, судалгааны арга, судалгааны онол практикийн чиг хандлагыг хөгжүүлэх зорилтууд бидэнд бий. Уг зорилтын хүрээнд “Боловсрол судлал” сэтгүүлийн үүрэг ролийг авч үзэв. Үр дүнд сэтгүүл 12 дэд салбарыг бүгдийг хамарсан ч жигд бус байна. Заах арга зүй, дидактик (23.4%), менежмент ба багшийн хөгжил (13.0%), хүн судлал (10.9%) тэргүүлж, эрх зүй (1.2%), социологи (2.7%), тэгш хамруулах боловсрол (2.8%) хамгийн сул байв. Харин цахим боловсрол, тэгш хамруулах боловсрол, социологи гурвын нийлбэр хувь 2016–2020 онд 9.2 хувь байснаа 2021–2025 онд 15.9 хувь болж өссөн нь сэтгүүл боловсрол судлалын хүрээг тэлж буйг харуулна.
Ном зүй
“Боловсрол судлал” сэтгүүл. (2002–2026). Дугаар 1–222. Улаанбаатар: Соёмбо принтинг.
Боловсролын судалгааны үндэсний хүрээлэн. (2026). Википедиа нэвтэрхий толь. https://mn.wikipedia.org
Бэгз, Н. (2014.11.25). Монголын боловсрол судлалын хөгжлийн асуудлууд. Sonin.mn. https://www.sonin.mn/news/politics-economy/35798
Бэгз, Н., Жадамба, Н., Лхагвасүрэн, П., Итгэл, М. (он заагаагүй). Монголын боловсролын судалгааны хөгжлийн асуудалд. https://www.researchgate.net/publication/369414753
БСШУСЯ, Боловсролын хүрээлэн. (он заагаагүй). Монгол Улсын боловсролын бодлогын тойм шинжилгээ. Улаанбаатар.
Мягмар, О. (1999). Сурагчдын хамт олны сэтгэл зүйн асуудалд. Улаанбаатар.
Мягмар, О., Оюунгэрэл, С. нар. (2023). Боловсролын сэтгэл судлал. Улаанбаатар: Арвайбархан.
Санжаабадам, С. (2026). Монгол Улсад боловсрол судлалын ухаанд “Боловсрол судлал” сэтгүүлийн оруулж буй хувь нэмэр. Боловсрол судлал, 2026/04 (222). Илтгэлийн төсөл.
Цэрэндондов, П. (2001). Танин мэдэхүйн зарим үйл явцыг судлах арга зүй. Улаанбаатар.
Шагдар, Ш. (2009). Монголын боловсролын түүх. Улаанбаатар.
Энхбаяр, Б. (2009). Боловсролын сэтгэл судлал. Улаанбаатар.
Becker, G. S. (1964). Human Capital: A Theoretical and Empirical Analysis. NBER.
Bloom, B. S. (Ed.). (1956). Taxonomy of Educational Objectives. Longmans.
Booth, T., & Ainscow, M. (2000). Index for Inclusion. CSIE.
Callahan, R. E. (1962). Education and the Cult of Efficiency. University of Chicago Press.
Dewey, J. (1916). Democracy and Education. Macmillan.
Mann, H. (1837–1848). Annual Reports of the Board of Education. Massachusetts.
Monroe, P. (1905). A Text-Book in the History of Education. Macmillan.
Montessori, M. (1913). Pedagogical Anthropology. Stokes.
Papert, S. (1980). Mindstorms: Children, Computers, and Powerful Ideas. Basic Books.
Siemens, G. (2005). Connectivism: A Learning Theory for the Digital Age. International Journal of Instructional Technology and Distance Learning, 2(1).
Spindler, G. D. (Ed.). (1955). Education and Anthropology. Stanford University Press.
Thorndike, E. L. (1903). Educational Psychology. Lemcke & Buechner.
Tyler, R. W. (1949). Basic Principles of Curriculum and Instruction. University of Chicago Press.
UNESCO. (1994). The Salamanca Statement and Framework for Action on Special Needs Education.
